Skupienia, które organizujemy są czasem spotkania z Bogiem oraz z drugim człowiekiem. Po co je organizujemy? Niech za odpowiedź posłużą refleksje dziewczyn, które na nie przyjeżdżają:

• Powołanie jest tajemnicą, szczególnym darem i łaską Ducha Świętego;

• Powołanie jest szczególnym spotkaniem z Bogiem;

• Powołanie jest przedzieraniem się, jest szukaniem, docieraniem do celu, jest dążeniem do źródła;

• Powołanie jest dawaniem świadectwa

Powołanie będzie w pełni realizowane, jeśli stanę w prawdzie przed samym sobą, opuszczę swoją „dżunglę” zamaskowań, swoich lęków i pójdę za głosem Boga, który wciąż mnie poszukuje, by uczynić mnie tym, kim powinnam być.

• Życia

• Życia chrześcijańskiego

• Życia na samotności

• Życia w rodzinie

• Życia w Kapłaństwie

• Życia w konsekracji zakonnej

Powołanie jest urzeczywistnieniem troski o drugiego człowieka, odpowiedzialności za niego i szacunku wobec niego. Jest realizacją bezinteresownego daru z samego siebie.

Nigdy nie odnajdę drogi swego powołania, drogi swojego szczęścia, jeśli nie ukształtuję w sobie prawdy o Bogu, o sobie samym. Do takiej prawdy doszedł marnotrawny Syn, który zrozumiał: Kim jest Jego Ojciec? Kim on sam jest dla siebie? Jaki sens ma naprawdę jego życie? Kto tak naprawdę zapewnia mi szczęście życiowe.

... tylko z Niego można czerpać energię, aby podejmować te same, co On wybory życiowe...

(Jan Paweł II)